Kuba

Pomimo wyraźnych przejawów demokratyzacji i licznych gestów czynionych w stronę Europy Zachodniej, Białoruś nadal utrzymuje rozbudowany system restrykcji wizowych wobec kilkudziesięciu tysięcy obcokrajowców, którzy odważyli się powiedzieć publicznie złe słowo o tamtejszej władzy. Na „czarną listę” osób, objętych zakazem wjazdu na Białoruś, można było trafić z naprawdę błahych powodów, które często wynikały z aktualnego „widzi mi się” funkcjonariusza KGB. W wielu przypadkach wystarczyło, że funkcjonariusz znalazł w bagażu obcokrajowca chociaż jedną „wywrotową” publikację, na przykład poświęconą Białoruskiemu odrodzeniu narodowemu lat 1988-1995, by bez możliwości przedstawienia swojego stanowiska zostać wpisanym na listę osób niepożądanych.

I chociaż od 2007 roku białoruski aparat państwowy nie jest już tak gorliwy w szukaniu wyimaginowanych „wrogów narodu”, to jednak te kilkadziesiąt tysięcy osób, wpisanych potajemnie na „czarne listy”, nadal na nich figuruje, bez możliwości zrehabilitowania się. Procedura odwoławcza od nałożonego na daną osobę zakazu wjazdu nie istnieje, gdyż oficjalnie sprawy nie ma. Republika Białoruś odmawia potwierdzenia na piśmie, że została na nas nałożona restrykcja wizowa, a odmowy w wydaniu wizy nie są w żaden sposób argumentowane. Dochodzi nawet do takich absurdów, kiedy sam przedstawiciel białoruskiej administracji chce zaprosić daną osobę do Mińska, gdyż w polskiej firmie zajmuje się ona współpracą z Europą Wschodnią – i nie może tego zrobić z powodu utajnionych restrykcji.

Niestety, mimo konstytucyjnego obowiązku opieki nad obywatelami RP, polska ambasada w Mińsku nie wykazuje woli pomocy w rozwiązaniu tego typu sytuacji, a problemy wizowe polskich obywateli nie są przedmiotem rozmów polskiego MSZ z jego białoruskim odpowiednikiem. Potwierdzają to moje osobiste zmagania z zakazem wjazdu na Białoruś, który został na mnie nałożony w 2006 roku, w związku z prowadzoną przeze mnie działalnością dziennikarską. Próby rozwiązania tego problemu poprzez białoruską ambasadę oraz polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie przyniosły żadnego rezultatu, pomimo wyczerpania wszelkich dostępnych środków postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym, zwracam się z apelem do polskiej administracji rządowej, do Rzecznika Praw Obywatelskich, organizacji pozarządowych i mediów, o pomoc w nagłośnieniu i rozwiązaniu przedstawionego problemu. Mój przypadek, który poniżej szczegółowo przedstawię, nie jest wyjątkiem, gdyż podobne restrykcje dotknęły kilka tysięcy polskich obywateli, którzy są w tej sprawie osamotnieni i nie mogą liczyć na pomoc polskiej dyplomacji.

daliej...

daliej...

Zleceniodawca: Zarząd Portu Morskiego Elbląg z upoważnienia Prezydenta Elbląga

Realizacja: 15 października 2007 – 1 grudnia 2008

Okoliczności wyjściowe (jesień 2007):

daliej...

Na początek chciałbym uprzedzić pewne pytanie, które często mi zadają. Nie, nie mam ukraińskiego pochodzenia, nie mam nad Dnieprem rodziny. Ten kierunek zainteresowań zawodowych wynika z chłodnej analizy rynku pracy: Ukraina jest atrakcyjnym i perspektywicznym rynkiem, a w Polsce na palcach można policzyć ekspertów znających realia gospodarcze i język tego kraju.

daliej...